วันที่ 26 ธันวาคม 2567 เวลา 19.00 น. นายกฤษณะ พินิจ รองผู้ว่าราชการจังหวัดลำปาง เป็นประธานนำหัวหน้าส่วนราชการ และประชาชน ร่วมถวายเครื่องสักการะขันดอก (ต่อมก่อม) และสรงน้ำพระพุทธนิรโรคันตรายชัยวัฒน์จตุรทิศ (หลวงพ่อดำ)” พระประจำทิศเหนือ ณ บริเวณมณฑลพิธี มณฑปหลวงพ่อดำ หน้ามิวเซียมลำปาง 
จังหวัดลำปาง กำหนดจัดงาน ประเพณีสักการะ พระพุทธนิรโรคันตรายชัยวัฒน์จตุรทิศ (หลวงพ่อดำ) ประจำปี พ.ศ.2567 ขึ้นเพื่อฟื้นฟูขนบธรรมเนียมประเพณีในการสมโภชพระพุทธนิรโรคันตรายชัยวัฒน์จตุรทิศ (หลวงพ่อดำ) พระประจำทิศเหนือ และเพื่ออนุรักษ์ สืบสาน ภูมิปัญญาชุมชนท้องถิ่น ผ่านประเพณีพิธีกรรม หลอมรวมจิตใจของคนในสังคมให้มีที่ยึดเหนี่ยว สร้างกุศโลบายในการขจัดปัดเป่าภัยร้าย เสริมดวงชะตาให้กับเมืองลำปาง และสร้างความร่มเย็นให้กับประชาชนลำปาง โดยมีขบวนน้ำทิพย์จาก 7 จังหวัดภาคเหนือ 13 อำเภอในจังหวัดลำปาง และหน่วยงานองค์กรต่างๆ โดยตั้งขบวนจากวัดศรีเกิด เคลื่อนขบวนผ่านถนนศรีเกิด ถนนรอบเวียง มายังข้างศาลแขวงประตูชัย และเคลื่อนขบวนสู่บริเวณมณฑลพิธี มณฑปหลวงพ่อดำ หน้ามิวเซียมลำปาง จากนั้นมีพิธีต้อนรับขบวนน้ำทิพย์ฯ การจัดงานจะมีการจัดขึ้นตั้งแต่วันที่ 26 - 27 ธันวาคม 2567 ณ บริเวณมณฑลพิธี มณฑป พระพุทธนิรโรคันตรายชัยวัฒน์จตุรทิศ (หลวงพ่อดำ) หน้าพิพิธภัณฑ์การเรียนรู้เมืองลำปาง (มิวเซียมลำปาง) ซึ่งจัดขึ้นมาเป็นครั้งที่ 5 แล้ว โดยมีกิจกรรมสำคัญ ๆ ดังนี้ การจัดตลาดนัดคุณธรรมที่มีการเชิญเครือข่ายชุมชน หรือองค์กรคุณธรรมร่วมจัดนิทรรศการและออกร้าน พิธีถวายเครื่องหลวง (เครื่องสักการะ) แบบล้านนา พิธีเจริญพระพุทธมนต์แบบล้านนา หรือที่เรียกว่า สวดมนต์ตั๋น การแสดงพระธรรมเทศนากัณฑ์สำคัญ จำนวน 5 กัณฑ์ จะจบการสวดเบิกในรุ่งเช้าของวันที่ 27 ธันวาคม 2566 จากนั้นจะมีการสวดบทธัมมะจักรกัปปะวัตนสูตร ถวายข้าวมธุปายาส สรงน้ำพระพุทธนิรโรคันตรายชัยวัฒน์จตุรทิศ (หลวงพ่อดำ) และต้นโพธิ์ เป็นอันเสร็จพิธี 
ทั้งนี้ การจัดงานสมโภชพระพุทธนิรโรคันตรายชัยวัฒน์จตุรทิศ (หลวงพ่อดำ) พระประจำทิศเหนือ สะท้อนถึงการอนุรักษ์ สืบสาน ภูมิปัญญาชุมชนท้องถิ่น ผ่านพิธีกรรมการสมโภช (สวดเบิก) แบบจังหวัดลำปาง ซึ่งเป็นพิธีกรรมดั้งเดิมที่ได้รับการสืบทอดต่อกันมา ซึ่งจะกระทำพิธีนี้กับพระธาตุสำคัญ พระพุทธรูปสำคัญ และในวันสำคัญเท่านั้น ซึ่งปัจจุบันเหลือเพียงไม่กี่แห่งที่ยังคงมีพิธีกรรมนี้อยู่ จึงเป็นพิธีกรรมหนึ่งที่ควรค่าแก่การอนุรักษ์ไว้ เพราะเต็มไปด้วยการรังสรรค์ภูมิปัญญาในด้านต่างๆ เช่น การจัดทำเครื่องสักการะ การจัดทำมณฑลพิธี และด้านดนตรี กวี และศิลปะแขนงต่างๆ ไว้ในพิธีกรรมด้วย